Wednesday, September 23, 2009


Hayata karışmak zor geliyo bana evde belli bi süreden uzun kalınca. Kapılar kapılar ardında, sürekli didişsen de anne babanın kanatları altında yaşamak yaşı kaç olursa olsun insana tarifi olmayan bir güven ve rahatlık ve huzur veriyor sanırım. Bu küçük memlekette, ne riyakar insanlardan, ne yalan dostlardan, ne belirsiz gelecekten, ne aşk acısından, ne para kaygısından korkmadan yaşamak güzel(di) aslında. Hep biterken farkedilir ya değeri... Ya da giderken tam da böyle...

No comments:

Post a Comment

siz de buyrun