Saturday, September 12, 2009



Yağmur yağarken bahçeye çıkıp kafalarımızı kemiren irili ufaklı düşünceleri, verilip tutulmayan sözleri, göz göre göre söylenen yalanları, riyakar insanların çirkin bakışlarını, asla yapılmayacağını bile bile aldığımız kararları; ruhumuzu ağırlaştıran, özgürlüğümüze ket vuran bütün yükleri teneke bi kutuya koyup yakalım. Sonra alevlerin üstünden atlayalım çocukken yaptığımız gibi. İçimizde hala masum kalan bi yerler olduğuna inanarak, dileklerimizi gül ağacının dallarına bağlayalım, hayallerimizi taşlarla çizelim. Kirli ellerimizle başkalarının beyaz sayfalarını kirleterek değil.

Kirletme beni.

No comments:

Post a Comment

siz de buyrun