Monday, October 26, 2009

Ve ben mutsuzum bu gece çok

Tuesday, October 20, 2009

Tuesday, October 13, 2009


Her şeyin can sıkıcı bir biçimde aynı olması hissini sevmiyorum. Bu kapıdan girdiğim an sanki hayatta hep yerinde sayıyor gibi. Garip bir his. Beş yıldır bu kapıdan her girdiğimde aynı bilindik oda. Aynı yaşanmışlıklar. Aynı sıkıntılar. Aynı can sıkıntısı. Hepsi aynı. Oysa bu kapıdan apar topar son çıkışımda bambaşka bir insandım. Şimdiyse çok farklı. Değişti bir şeyler biliyorum. somut kanıtları da var bedenimde. Ama peki izleri nerde? Ben bilmesem, emin olmasam nasıl anlarım değiştiğimi? Bi boşluk olur sanıyordum aslında. Ne bileyim işte. Büyük bir olay. Büyük bir fark. Hissedilir. Gözle görülür. Baktığında anlarsın hani şıp diye. Ama abartılmış, yok yere şişirilmiş bir balonmuş bu da. Ben aynıyım. Oda aynı. Her şey aynı. Değişen? Bi tek kafama kazınan anlar ve anılar. Kırmızı. Kıpkırmızı...