Tuesday, November 3, 2009

KIŞ


Kış geldi!
soğuk yüzüme vurdukça,
burnum kızarıp yanmaya başladıkça,
yüzüm sonunda gülüyor mu ne?
ne botlardan sıçrayıp pantolonuma yapışan çamur tabakası
ne titreyen ellerim
ne de yalnızlık
başka hiçbir şey canımı yakmıyor soğukta.
alış diyorum, az kaldı daha soğuna.
az kaldı kirpiklermin buz tutup yine birbirine yapışıp kalmasına.
şimdi uzakta ama
bana bi tek sıcağına sığınıp ısınacak temel reis kolları lazım
üşüyüp mızmızlık yapsam da
beni güldüren o gözler lazım.
şimdi üşümeler yalnız
soğuk da yalnız
ben de.
ama ciğerlerime işleyen buz gibi havada
bir parçacık umut saklı.
soğuk bi umut.
ve tatlı.

No comments:

Post a Comment

siz de buyrun