Monday, May 10, 2010

.


Açılan yaraların kapanmasını beklemeden, hatta daha kabuk tutmadan bi kez daha deşmek gibi... "Bu durum." Bu durum dediğin ne ki?? Hangi durum? Haberi var mı benim "durumum"dan..? Günlerce penceresi olmayan zifiri karanlık rutubet kokan bir odada işkence gördükten sonra bir anda aydınlık bir sokağa atılmış gibiyim; gözlerimi açamıyorum, yürüyemiyorum, yaraları saramıyorum. Morarmış her yerim. Kıpırdayamıyorum bile... Öylece duruyorum sokağın ortasında. Arabalar, insanlar yanımdan geçip gidiyorlar. Ve orada öylece durduğum için bana lanet ediyorlar. Yalnızca öyle durduğum için. "Bir şey yap!" Yapamıyorum ki... Ne yürüyüp gidebiliyorum, ne de yolun kenarına çekilebiliyorum. Ne de bi arabanın altında kalmayı becerebiliyorum.

Galiba artık bi önemi yok.

No comments:

Post a Comment

siz de buyrun