Thursday, July 8, 2010

Hani verdiğin sözler, hani ellerin nerede?


Farklı değil aslında. Hiçbir şey. Hiçbirimiz. Hepimiz aynıyız. Sevmelerimiz bir. Sevilmemelerimiz de. Aynı şeyleri yaşıyor, aynı cümleleri kuruyoruz. Birbirimizin hayatlarında yaşıyoruz kendi çıkmazımızı. Çözülmez sanılanları kafamızda evirip çevirip sonuva varıyoruz ya, bir türlü uygulamaya geçemiyoruz. Eksiklerimizi tamamlarız sanıp yalanlara aldanıyoruz her seferinde.


Bir sen, bir ben.
Yapbozlarımızın kayıp parçaları vardı.
Sen benle, ben senle; tamamlarız sandık;
olmadı.

Meğer aynı yapbozun aynı parçalarıymış eksik olanlar.


Geç oldu.

Anladık.

No comments:

Post a Comment

siz de buyrun