Saturday, September 18, 2010

Olan biten.

Çok şey oldu yine. Şimdi o çok istediğim şehirdeyim. İstediğim işe girdim. İstediğim gibi diyemesem de artık bir evim de var. Her şey olması gereken düzene giriyor yavaş yavaş...
Çok şey oldu yine. Ölüm oldu, cenaze oldu, gözyaşı oldu. Sonra unuttuk hep. Geçti tüm acılar bir anda. Geçmese de ilk andaki gibi yakmaz oldu içimizi. Hayatımıza geri döndük mecburen/iyi ki...
Çok şey oldu yine. Çok şey öğrendim. Ölüm şimdiki zamanın di'li geçmiş zamana dönüşüverdiği ince bir çizgi; geri dönüşü imkansız bir eşikmiş. Ve o eşikten sonra her zaman ekinin sonunda -di gelirmiş.
Çok şey oldu yine. İnsanları tanıyamamışım ben hiç. Herkesi hala kendim gibi, bizim gibi sanıyormuşum meğer. Ama çeşit çeşit insan var. Ve bazılarını tanıdıkça insanlardan umudumu kesiyorum bir kez daha...

No comments:

Post a Comment

siz de buyrun