Sunday, January 22, 2012

iyi




İçimde öyle büyük bir öfke var ki, bir türlü dışarı atıp kurtulamıyorum.
Ne kadar anlatsam da, düşünsem de, zihnimde bu kavganın iki ayrı tarafı da olup tartışıp dursam da bu öfke azalacağına çığ gibi katlanarak artıyor her geçen gün.
İnsana kazık atanın herhangi biri değil de kendi ailesi olması çok ağırmış. Keşke yaşayarak tecrübe etmek durumunda kalmasaydım bunu...
Beynimi yoran, dilimin ucuna kadar gelen, yumruklarımı sıktıran, gözlerimi yakan bütün o sözler boğazımda düğümleniyor sadece. Başka bir çözümü yok çünkü. Yapacak başka bir şey yok.
"iyi" olduğum için kaybediyorum hep. Bu kez de "iyi" evlat olduğum için kaybettim.

"iyi" diye bir şey yok oysaki. olmamalı.

3 comments:

  1. Neden yazmıyorsun artık?

    ReplyDelete
  2. Bilmem. Uzun zamandır kendimle başbaşa kalmaktan kaçındığımdandır muhtemelen.

    ReplyDelete
  3. Evet, zor şey dediğini yapabilmek. O yüzden anlıyorum sanırım.

    ReplyDelete

siz de buyrun